nung feb 8, 2010...

plano ko talaga gumising ng maaga para maaga din makapunta sa laguna para kuhanin yung ipapadala ng mami ni ralph sa kanya sa singapore. oo pinlano ko, sinulat ko pa nga yun sa planner ko. kaso anak ng tokwa, alas onse ng umaga na ko nagising. halos tanghali na pero umaga pa rin naman. naligo ako agad at nagbihis. nagmamadali talaga ako maligo, kumain, magbihis pero ala una pa rin ako nakaalis ng bahay. alas kwatro na ko nakarating sa bahay nila ralph. nagkwentuhan lang kami ng mami nya tapos kumain. at nakinuod ako ng tv. habang nanunuod ako ng tv, napansin ko yung picture namin ni ralph na nasa wallet nya lang dati na nakalagay na sa picture frame ngayonat nakadisplay sa sala nila. parang nahihiya ako. na masaya na ewan. haha. iniisip ko kung bakit nya kaya yun nilagay dun. pero sabi nya nakita nya daw kasi yun sa lumang wallet ni ralph. kaya nilagay nya na lang dun. ahh ok. ayun lang naman pala. umuwi na din ako agad kasi gagabihin ako. tatlong oras pa ang byahe kapag may trapik, abot sa apat. kaya saglit lang ako. hindi ako nagtagal. kung maaga lang sana ako nagising nung umaga, sana nakasama ko pa sila ng matagal. nung nandun ako, naramdaman kong nandun lang si ralph.

bulok

nung Feb 6, 2010...

nagkasundo kaming mga walang magawa sa buhay na mag inuman. kasi aalis kinabukasan yung kaibigan ko. pupunta sya sa Singapore eh! naunahan na ako! so alas singko bago maggabi ang usapan. dumating ang dalawang lalaki ng nakainom na. kaya maaangas na. sa Freska kami nagpunta. na nasa 2nd level ng Promenade Mall sa Greenhills matatagpuan. bago pala papunta dun meh nadaanan kami pa-free taste ng yoshinoya. ang iingay nung dalawa o. ang lakas ng boses lakas trip. ako naman kunwari di ko sila kilala haha. pagkadating sa Freska, upo kami sa table sa labas para makapanigarilyo. at umasang meh lalapit sa aming crew at hihingihin ang mga gusto naming orderin. pero nagkatawanan na kami at nag-asaran. nag-ingay. pero wala pa rin nag-aapproach sa min na staff para magbigay ng menu nila. hanggang sa nainip na kami. kasi ang tagal. labas pasok naman sila sa glass door nila imposible di nila kami nakikita. kaya nagtaas na ng kamay yung kasama ko pero wala pa ring pumapansin. walang kwenta talaga. hanggang sa meh lumabas na babaeng crew. hindi pa kami pinansin, pero nakita ko na napatingin sya sa 'min. kaya tinawag sya nung isang lalake naming kasama at hiningan namin sya ng menu. binigyan nya naman kami. iniabot nya sa 'min ang dalawang menu list nila. sabay pasok ulit sa loob ng glass door nila. bastos talaga. hinayaan na lang namin. namili na lang muna kami ng oorderin. nang meh maisip na kami, tinawag namin ulit yng babae. kaya lang hindi nanaman kami napapansin. hay, anu bang meron kami at ayaw nyo kaming pansinin, nasabi ko nalang sa mga kasama ko. after 45yrs, meh nakapansin na din sa 'min. kinuha ang mga order namin. eto naman ngayon, mas matagal pa sa nagle-labor na ina. halos kalahating kaha na ang nayosi. nakailang follow ups na. anak ng tokwa talaga. pinagtyagaan na lang din namin. ayaw namin magwala dun eh. baka kasi meh ilagay sila sa pagkain na ihahanda nila para sa 'min. pero hindi na nakapagpigil yung isa kong kasamang babae. nang sabihin sa min na last call na daw nila kung meh oorderin pa daw ba kami. nagtaka kami ng husto. kasi una, alas onse pa lang. ang aga pa kaya kung magsasara na sila. ikalawa, sabado night yun at gimik night. at maya maya bigla nang inabot sa min yung bill namin. nagulat kami. kasi wala pa naman sa 'min humihingi nun. ganon ba yun pag last call na automatic na bibigay na nila yung bill. hindi naman ah. nakailang inom na sila dun sa freskang yun ngayon lang daw nagkaganon. so, tinanong nung kasama ko yung kabilang table kung pinaglalast call na din ba sila. sabi nila hindi daw. hay ang sama talaga. mukang pinapaalis na talaga kami. kaia nagalit na yung kasama ko pinatawag nya dun sa babaeng crew yung manager nila. sabi naman nung babae, umalis na daw ang manager nila. anung klase yun. bakit kami pinaglalast call na tapos yung iba hindi naman. ang unfair. hindi ba customer ang tingin nila sa 'min. nagbayad naman kami. ibang klase talaga.

equinox?!

10 days to go nalang...


Meet me on the Equinox
Meet me half way
When the sun is perched at it's highest peek
In the middle of the day

Let me give my love to you
Let me take your hand
As we walk in the dimming light
Or darling understand

That everything, everything ends
That everything, everything ends

Meet me on your best behavior
Meet me at your worst
For there will be no stone unturned
Or bubble left to burst

Let me lay beside you, Darling
Let me be your man
And let our bodies intertwine
But always understand

That everything, everything ends
That everything, everything ends
That everything, everything, everything ends

A window
An opened tomb
The sun crawls
Across your bedroom
A halo
A waiting room
Your last breaths
Moving through you

As everything, everything ends
As everything, everything ends
As everything, everything, everything
Everything, everything, everything ends

Meet me on the Equinox
Meet me half way
When the sun is perched at it's highest peek
In the middle of the day

Let me give my love to you
Let me take your hand
As we walk in the dimming light
Or darling understand

That everything, everything ends

meet me on the equinox by death cab for cutie


sana matuloy ako at hindi na talaga magbago ang takbo ng utak ko. ang gulo ko ngayon ampf!
at magkikita tayo at the time when the sun crosses the equator. haha