worth

I almost forgot that I actually have a blog. I got concentrated to much with my work and forgot about myself. except from being busy with facebook, I also have been into tumblr. and that was where I've been posting my photos. and I updated it more than this blog.

kahit ganon namimiss ko pa rin ang blog ko na to. kahit paminsan minsan na lang ako mag-update nito, hindi ko pa rin to magagawang iwan at burahin na lang. nagsimula ako dito at nagpatuloy pa. matagal tagal na rin. nakapagpalit na nga ng boyfriend. hehe.

madami na nangyari simula nung huli. buti nagkaroon muli ng oras. off ko kasi ang linggo at bukas (Monday) ay november 1 at legal holiday ay wala rin akong pasok. kaya nakapagblog na muli. nung nakaraang buwan ng August ay napadpad nga pala ako muli sa Singapore. Muli ako nakalaboy at nakanood pa ng tugtugan ng Chicosci sa meh Esplanade. doon ko nakilala ang bandang an honest mistake. nagustuhan ko ang tugtugan nila. emo. depende sa mood ko nun. habang naririnig sila. mula sila sa bansang Malaysia. muntik na ko makapunta dun kung di lang ako nasermonan ng tita ko nun. kasi lagi daw ako wala at uuwi na pala daw ako sa Pinas di pa nila ako nakakasama. matampuhin sya minsan. nagagalit din sya kapag di mo sya pinapansin. istrikta. kailangan yung ginagawa mo alam nya at makabuluhan. isang sakay sa bus lang ang pagpunta sa Malaysia kapag nasa Singapore ka.

nakakain ulit ako ng chicken rice. yung pagkain na madalas ko kinakain dun. pwede ka mamili at sabihin kay uncle kung steamed o roasted yung gusto mong kainin na chicken. at yung sawsawan nung chicken yung gusto ko. kulay orange sya tapos maanghang. di lasang orange. lasang maanghang lang talaga.

nitong September ay na-rotate na rin ako sa wakas sa ibang section sa trabaho. mula sa xray section ay nasa mammography section na ako ngayon. nalipat ako dun gawa nung nagresign na taga dun dati. ang lungkot din nung nawala sya. isa kasi syang model employee. masakit lang sa bangs yung dahilan ng pag resign nya. dahil lang dun sa ex-bf nya na nagpakasal na. ang masaklap kasi, nagpakasal sa iba yung lalake kahit sila pa at hindi nya alam. ang sama nung lalakeng yun. ang isa pang masaklap ay katrabaho lang sya namin. pero nasa ibang department naman. pero di rin naman maiiwasan na makita mo ang lalakeng nanakit sayo kasi nasa iisang hospital pa rin kayo. kaya siguro mas pinili nyang magresign na lang at mag-abroad. para sa katahimikan.

hay buhay. tsk tsk!

hmm..

4 years ago mga ganitong araw yun siguro kasi di ko na matandaan. Umuulan pero maaraw naman. Mukhang meh kinakasal na kapre. suot ang pangraker na get up. Naka eyeliner ako at itim na eyeshadow. Sabi ng prof ko meron akong uling sa talukap ng mata ko. Bagay sa lips kong maputla. Mukhang zombie. Papunta na ko sa susunod na klase. Nang makita kita. Di pa kita kilala nun. Pero lagi na talaga kita nakikita dun. Mukha kang tanga. Di na kita pinansin. Ilang araw na lang magkakaroon na ng battle of the bands sa school. Todo praktis na yung mga kakilala kong may banda. Wala akong banda kaya hindi ako rocker. Isang araw meh ikinukwento sa akin ang kaibigan ko na crush daw nya. At magaling daw mag gitara. At isang araw nga pinakilala ka nya sa 'kin. Nang minsang sinama nya ko na manuod ng praktis ng banda mo. huh! Ikaw pala yun. At tapos hindi rin tayo naging ganon ka-close. Kasi crush ka ng kaibigan ko. At may boyfriend ako. Hindi kasi ako flirt eh. Pero humanga na ko syo nung napanuod kitang tumutugtog ng gitara at di lang basta gitara kundi bass guitar. Astig. Ang galing. Nung foundation day at halos araw araw na kitang nakakasama tuwing pumapasok ako sa school kasi ikaw una kong nakikita at nalalapitan. Nagkausap tayo tungkol sa mga gigs. At niyaya kita sumama sa kin manuod sa tugtugan ng mga underground na banda. At pumayag ka. At nagustuhan mo pa sila. Ayos. Meh kasama na ko. Di na ko magisa manunuod. Hindi na ko loner. Mula nung dumating ka sa buhay ko. Apir!

self

this is me now!

last week nagpagupit ako sa salon malapit sa min. gusto ko ang gupit ko kahit lagi nila sinasabi na kung buhay pa ba daw yung naggupit sa kin. oo buhay pa sya at masaya ako sa ginawa nya sa kin hehe.

last week din nagpunta kami star city nila ces at alex. ako lagi wala katabi sa rides. kasi dalawahan lang. extra kasi ako eh.

last week din naging toxic ako sa lahat ng bagay. sa trabaho ko. halos di na ko nakakatulog ksi lagi ako nasa ospital. 8am to 10 pm araw araw. mabuti na lang ngayong week na to ok na sked ko. smooth na kung baga. sana wala umabsent na katrabaho na pasaway. para wala nang overtime.

tuloy na ang alis ko. haha ayos! pagkatapos ng UP fair. pero sa march nandito na ulit ako para dumalo ng pa-eb ni karmi. wahaha!

brew

kagabi. nakapunta ako sa napakawalang kwentang gig. yun na yata yung pinaka walang kwentang gig na napuntahan ko. walang kwenta talaga. haha. out of place pa ako. kasi napansin ko lahat ng tao dun magkakakilala. eh bakit brewster din naman ako ah.. wala nang brewrats. hindi nila sinabi kung bakit. kung babalik pa ba sila o hindi na. kahit pano natuwa din ako sa programang pang radyo na yun.

nakakainis yung isang kasamahan kong tech. night duty kasi ako 10pm-6am. sya 6-2pm. excited na ko mag-6am kasi uwian ko na yun. makakatulog na ko ulit bwahaha. kaso hindi sya dumating. tinawagan ko pa sya. hindi nga sya papasok. anak ng pusang gala yan. straight tuloy ako. hay nako. badtrip talaga. oo o.t yun pero kawawa naman ako. call of duty. tang gala. leche.

umistambay muna ako sa bored house ni yuki. pagkatapos ng trabaho ko. at dun nakatulog ako. at nung gumising ako malapit na mag alas otso ng gabi. nagulat ako. pero natulog pa ako ulit. kasi antok na antok talaga ako nun. haha.

kawawang bata.

sana makaalis na ko ng Pilipinas. para ayos.

sobre

pauwi na ako galing sa lagpas walong oras na trabaho. at sasakay na ko ng bus. dalawang lane lang ang pagpipilian ng driver ng bus sa lanes ng cubao. fast lane at slow lane. malas ko. laging pinipili ang slow lane.

uy sa sabado na ang fete dela musique '09 .



sa metrowalk sa pasig ito mangyayari. tamang tama, pagkatapos ng duty ko, rekta na dun. hahaha. isang sakay lang yun mula sa greenhills eh. tama!

ang payong ko mura lang. laging nililipad ng malakas na hangin. problema nga ito. tulong wonder pets! hehe

napanood ko na yung blood: the last vampire ni Gianna jun. haha. astig naman. kaso bitin. anu kaya nangyari sa kanya bakit bigla sya nawala. si saya. makahanap nga ng anime nun. intresante.


nakausap kita sa txt. ang sabi mo ililibre mo ko. tapos nagbago ata yung takbo ng utak mo. bigla mo sinabing ako ang manlilibre sa'yo. wuh! ayos.. ayoko nga. kailangan ko ng pera hindi ko yun gagastusin sa panlilibre lang. haha. ipagluluto na lang kita kesa magwaldas. tama na ang frap. masyadong mahal. ikaw na lang. kasi. manlibre. ehh.

nakakatakot naman. andami na talagang merong influenza a h1n1 virus. 200 na yata ang naging biktima. bawal din kami magsuot ng mask sa hospital. kasi daw wala naman kami sakit. kaya di dapat mag-mask. yung mga may sakit lang daw yung may karapatang mag-mask. kaya magpanggap na lang na may sakit para makapag-mask. nakakainis din kasi yung e.r nagpapadala ng pasyente na for x-ray na hindi muna tumatawag para sabihin na suspected na may swine flu si patient. kainis. kailangan patatagin ang resistensya at uminom ng bitamina na magpapalakas ng resistensya. at magpabakuna ng anti = flu. goodluck na lang.

at ang nilalaman nito ay isang blangkong walang sulat na hindi papel kundi art paper lang.