a promise

nag promise ako sa sarili ko na maaga ako matutulog. dahil dumadami na ng husto ang mga tigyawat ko. na siguro ay ang pagpupuyat na nga ang dahilan nito. na parang gusto nga maging tigyawat na tinubuan ng mukha. makati rin ito. kaya napipilitan akong kamutin. at lalo pa kumakati ng husto. sarap talaga kamutin. tapos napansin ko na lang na kumakalat na sa buong mukha ko yung kati. di ko na mapigilan. naghilamos na ko ng husto. nawala na yung kati. kaso nasugat yata mukha ko kakakamot. ang haba na kasi pala ng kuko ko. wala na kasing sumisita na mahaba na yung kuko ko. di tulad nung nagtatrabaho pa ko. sinisita ako ng mga clerk at inaabutan pa ko ng nailcutter para maggupit. kasi bawal yun sa trabaho. pinapasukan kasi ng mikrobyo at germs ang kuko at baka makarating sa pasyente pag hahawak na ko sa kanila. bawal din pag meron kulay ang kuko. pwede naman yung transparent lang. walang dating. di tulad ng kulay ng kuko ko nung college. black lang lagi. pampatay. ngayong wala na akong trabaho, di ko na napansin ang paghaba nito. subukan ko lang pahabain pa.tapos try ko pagawaan ng french tips. pakikayan nalang. 9 pm ako nag alarm ng sleep time. nag alarm naman kaso ka chat ko pa si ralph sa fb at nagbablog pa ko kaya ang ending, mukhang puyat ako nanaman ngayon. di pa naman na ako nag siesta kanina kasi nga balak ko matulog ng maaga ngayon. siyet! tatabunan na ng tigyawat ang mukha ko nito. kasi walang disiplina sa sarili.

hmm..

4 years ago mga ganitong araw yun siguro kasi di ko na matandaan. Umuulan pero maaraw naman. Mukhang meh kinakasal na kapre. suot ang pangraker na get up. Naka eyeliner ako at itim na eyeshadow. Sabi ng prof ko meron akong uling sa talukap ng mata ko. Bagay sa lips kong maputla. Mukhang zombie. Papunta na ko sa susunod na klase. Nang makita kita. Di pa kita kilala nun. Pero lagi na talaga kita nakikita dun. Mukha kang tanga. Di na kita pinansin. Ilang araw na lang magkakaroon na ng battle of the bands sa school. Todo praktis na yung mga kakilala kong may banda. Wala akong banda kaya hindi ako rocker. Isang araw meh ikinukwento sa akin ang kaibigan ko na crush daw nya. At magaling daw mag gitara. At isang araw nga pinakilala ka nya sa 'kin. Nang minsang sinama nya ko na manuod ng praktis ng banda mo. huh! Ikaw pala yun. At tapos hindi rin tayo naging ganon ka-close. Kasi crush ka ng kaibigan ko. At may boyfriend ako. Hindi kasi ako flirt eh. Pero humanga na ko syo nung napanuod kitang tumutugtog ng gitara at di lang basta gitara kundi bass guitar. Astig. Ang galing. Nung foundation day at halos araw araw na kitang nakakasama tuwing pumapasok ako sa school kasi ikaw una kong nakikita at nalalapitan. Nagkausap tayo tungkol sa mga gigs. At niyaya kita sumama sa kin manuod sa tugtugan ng mga underground na banda. At pumayag ka. At nagustuhan mo pa sila. Ayos. Meh kasama na ko. Di na ko magisa manunuod. Hindi na ko loner. Mula nung dumating ka sa buhay ko. Apir!

brew

kagabi. nakapunta ako sa napakawalang kwentang gig. yun na yata yung pinaka walang kwentang gig na napuntahan ko. walang kwenta talaga. haha. out of place pa ako. kasi napansin ko lahat ng tao dun magkakakilala. eh bakit brewster din naman ako ah.. wala nang brewrats. hindi nila sinabi kung bakit. kung babalik pa ba sila o hindi na. kahit pano natuwa din ako sa programang pang radyo na yun.

nakakainis yung isang kasamahan kong tech. night duty kasi ako 10pm-6am. sya 6-2pm. excited na ko mag-6am kasi uwian ko na yun. makakatulog na ko ulit bwahaha. kaso hindi sya dumating. tinawagan ko pa sya. hindi nga sya papasok. anak ng pusang gala yan. straight tuloy ako. hay nako. badtrip talaga. oo o.t yun pero kawawa naman ako. call of duty. tang gala. leche.

umistambay muna ako sa bored house ni yuki. pagkatapos ng trabaho ko. at dun nakatulog ako. at nung gumising ako malapit na mag alas otso ng gabi. nagulat ako. pero natulog pa ako ulit. kasi antok na antok talaga ako nun. haha.

kawawang bata.

sana makaalis na ko ng Pilipinas. para ayos.

undo

meh sakit yata ako. kasi nanunuod lang naman ako ng tv. tapos bigla ko na lang naalala yung magiging result ng exam. tapos biglang sumasakit yung tyan ko. para akong natatae. ganon na lang parati. dalawang araw na. lalo kapag yung nakakatawa yung pinapanuod ko, yung wawawi. yung si pokwang. tapos bigla ko na lang maiisip na, tawa ako ng tawa tapos bagsak pala ako. tapos nalulungkot na ko tapos ayun nag-uumpisa nang sumakit tyan ko. :-(

yung araw bago yung exam nagbabasa basa pa rin ako. habang nanunuod ng tv syempre. nang biglang nagring ang telepono. tapos sinagot ko. si go lang pala. yung kaklase ko na sinungaling. na hindi daw sya makakapagboard exam kasi hindi daw sya tinanggap ng prc. yun pala natanggap talaga sya. pero sinabi nya sa 'min na hindi. ayun. nagulat lang ako nung tumawag sya. sabi ko

shocks! april??..

hayun. sabi nya,,

meron ako nakuhang leakage bwahaha punta ka sa dorm ngayundin!

kaya nagpunta naman ako, sabi ko sa nanay ko..

mama alis ako.

sabi nya,,

saan ka pupunta? magkikita lang kayo ni ralph e!

hindi na lang ako nagsalita kasi hindi ko alam sasabihin ko haha..tamang hinala kasi sya parati. ayun. pagkadating ko sa dorm nila nakita ko na yung leak daw haha. ayun binasa ko, pinagpuyatan ko talaga kahit parang mas may kwenta pa yung binabasa kong libro kanina eh binasa ko pa rin.

kinabukasan, exam na.

unang subject yung leak daw.. excited pa ko. ayos.
tapos, pagtingin ko sa test paper

ngek! ano to?!

napapakunot noo nalang ako. kamot sa ulo habang nagsasagot. sana makachamba. sabi ko sa utak ko,,

sinungaling ka talaga gago!

mula nun hindi na ko naniwala sa mga leak na yan. panira ng tahimik na buhay. sarap pa naman sana ng basa ko habang nuod tv tapos bigla nya ko pinapunta haha.

pero ayos lang . madami naman ako natutunan dun haha. isang test paper lang siguro yun na gawa nung prof namin dati. haha kahit isa kasi sa mga tanong dun wala lumabas e. haha

lagi na lang ako nagpa-palpitate. tensyonado. pinagpapawisan ng malamig. natatae.
sana chikan nung machine yung answer sheet ko. sana hindi nya i-invalidate. kasi inayos ko talaga yung pag-shade ko nung mga sagot ko, siniguro ko na walang lagpas din sa parang box. di ko nga lang masyado sigurado kasi naiwan ko yung antipara ko nung first day kakamadali ko. kaya sigurado may lagpas dun. kaya diskumpyado na ko dun,, pero wag naman sana..

bwahaha. magpapakulong ako sa mental pag naalam ko na yung result. taeng tae na ko.

the joy of suffering

sa wakas nakapag-file na din ako sa PRC. nagkaroon pa ng problema buti naayos pa din. ayaw kasi tanggapin yung birth certificate ko na galing sa NSO. kasi daw malabo. naaaninag naman pero confusing daw.. hinanap pa rin yung local na birth certificate ko. hayun, tinawagan ko si mama para ipahatid kay papa. ang bait ng tatay ko ang bilis nya dumating. kaya 11am pa lang nakatapos na ko magfile. tinulungan din ako ng mga kaklase ko. ang galing kasi sila yung nagpila para sa 'kin. sila din yung nag fill up ng iba ko pang mga pi-fill up-an. bwahaha. mga tunay silang kaibigan. kasi hinintay pa nila ako matapos bago sila umuwi kasi tapos na sila.. ang dami dami pini-fill up-an.. tapos meron pa yung nisi-shade ng pencil no.2 tapos yung machine daw magchi-check nun. ang panget ko nga mag-shade ehh, lagpas lagpas. baka isuka lang yun ng machine. haha sana naman makapag-exam ako at sana pumasado kami lahat para ayos! Ü

dahil gutom kami, kumain kami ni cez sa greenwich sa morayta. dami namin kinain, food trip.

tapos nagpunta kami sa dorm nila april. bago kami nakarating dun, naligaw pa kami dalawa. haha. dalawang beses pa lang kasi ako nakapunta dun kaya hindi ko pa alam. ehh sabi ni cez alam nya kaya naglakad kami ng naglakad pagkababa ng jeep. haha tapos bigla nya sinabi na yun din daw yung dinaanan nya nung naligaw sya haha kaya ayun tinawagan nya si karen tapos bumalik kami hanggang naalala na nya yung daan. haha abnuy talaga yun..

malapit na birthday ko.

dartboard

badtrip yung tech na yun. chest lang hindi ko alam? mas higit pa dun yung ginagawa ko sa pinanggalingan kong hostipal. haha, mayabang ako. hinahayaan ko lang sila kasi ayoko makielam. kasi nagagalit din naman sila kapag pinakikielaman sila. walang kwenta. tapos sasabihin nila hindi ako nage-xray,,e pano ako makakakilos e nandyan na naman sila. eepal ba ko. kaya hinahayaan ko na lang sila. tapos meh ganon na pananalita patungkol sa 'kin. kaepalan. e tutal wala naman sila tiwala sa mga intern ehdi bahala sila sa buhay nila. bwahaha!!!

basta sana bumilis pa ng mga araw para matapos na ang lahat...

the reason why i don't smile everytime i see you is that i'm afraid to catch your attention. because i have a killer smile that can hooked anyone. Ü bwahaha so put my cute picture in the center and target like a sniper. stop the boast. go to the comfort room and remove your big head.