Isang araw ay pauwi na ako sa bansa galing bakasyon ng dalawang linggo mula sa kalapit lamang na bansa. 3 hrs lang ang byahe. Sasakay ako sa eroplanong dala dala ang pangalan ng kanilang bansa. Unang beses ko sumakay ng eroplano ng mag isa. Nuong papunta ako doon ay kasama ko ang aking tiyahin at pinsan. Habang nasa pila papunta s eroplano ay aking hiniling na sana ay malapit ako sa bintana. Pero hindi, pagdating ko sa upuan ay ako ang nasa gitna. Pero nung mga oras na yon ay wala pa ang pasahero na inaasahang maupo sa tabi ng bintana kaya hiniling ko na sana ay di na sya dumating para lilipat ako dun. Ilang minuto na lang ay malapit na umalis. Last minute na lang, kaso bigla sya dumating. Isang chekwa na tingin ng tingin ng sakin. Inoobserbahan mga ginagawa ko. Habang byahe ay soundtrip lang ako. Nung binigay na yung foods namin, meron ice cream sandwich na dessert. Hindi ko kinain dahil sinisipon ako. Sobrang sakit ng mata ko. Ewan ko pag may sipon ako sumasakit din mata ko. Nung lumapag na ang eroplano at bababa na kami ay tinulungan ako ng isa ko pang katabi na kuhanin sa cabin yung hand carry kong bag. Sa pagkakataong yon, pinagtawanan ako nung pasaherong malapit s bintana dahil nilagay ko yung ice cream sandwich s bulsa ng bag ko. Ang sabi nya ice cream daw yon dapat kinain ko na kanina matutunaw daw. Pakielamero lang. Alam ko namang ice cream yon. Hindi ko inaasahan na sisitahin nya ko. Ayun. Maging aware lang parati. Kasi di natin alam na hanggang sa mga oras na ganon ay merong mga taong hindi inaalis ang tingin nila sa mga ginagawa ko.

Kay dalas na ng mabilis na paglimot sa mga bagay na kakatapos lamang maganap. Pano na kung matanda na ko. Sana may muling magpaalala ng nakaraan. Sabihin ang hindi maamin. Madalas na rin nasasabi ang mga salitang hindi dapat sinasabi. Fuck! Etc.. Mukha ngang problemado. Lamang lang ng tatlo. Sana wag magtuloy sa pagkatalo.