nababaliw na ang payaso.

sinabi mo noon
hindi na babalik ang kahapon
ngunit bakit ngayon nandirito pa rin

sinabi nya sa akin
sagabal lang ang damdamin
ang nagmamahal ay mahina din

sagot ba ang kamatayan
sa lahat ng katanungan
ang paningin nya ngayo'y dumidilim

kung Diyos mo'y makasalanan
sasambitin pa ba ang kanyang ngalan
paniniwala nya'y nawawala na rin

kung dati ang problema'y saglit lamang
ngayon ito'y mahirap kalimutan
ang pag - iisip nya'y naging malabo na rin

nawawala na ang kinang at ang kasiyahan
na ngiti sa mukha ay nakalimutan
nagunaw na lahat sa kanyang mundo
kaya ngayon ay
nababaliw na ang payaso

ang mundo nya ay isang teatro
ang buhay nya ay isang entablado
ang uri ng payaso ay tao pa rin

sa kaliwa ang hawak nya'y baraha
sa kanan tangan nya'y gitara
nag - iisip kung alin ang uunahin nya

noo'y nagpapatawa ang payaso
walang pakialam kahit magago
pero bakit naging sensitibo na rin

wala mang bahid ng kalungkutan
pero huwad naman ang kasiyahan
siya'y punong puno ng tuwa't pighati

nawawala na ang kinang at ang kasiyahan
na ngiti sa mukha ay nakalimutan
nagunaw na lahat sa kanyang mundo
kaya ngayon ay
nababaliw na ang payaso

lagi mo na lang sinasalo
ang lahat ng aking ibinabato
pagharap ko sa salamin
nandoon ang payaso't nakatingin sa akin

ano na ba ang kahahantungan
ng payasong anonimo na sa lipunan
hindi na maibabalik pa ang kahapon
ang payaso noon ay hindi na ngayon

wala na siyang pakiramdam
wala na siyang pakialam
wala na siyang tatakbuhan
poot at galit ang nararamdaman

nawala na ang kinang at ang kasiyahan
ang ngiti napawi ng kalungkutan
ako ang payaso ang payaso ay ako
pero di ko alam

nababaliw na ang payaso

nababaliw na ang payaso



natapos na ang lahat. ang tanging maari lamang na maging dahilan ng aking kasiyahan. tulad ng awitin ng aizo. wala na kong dahilan.