suddenly..

kanina hinatid ko sya sa bus terminal sa buendia. pauwi kasi sya sa laguna. first time ko ginawa yun. nakakatuwa. kasi sya yung madalas na naghahatid sa 'kin sa sakayan tuwing pauwi ako taz ngayon naisip ko na sya naman yung ihahatid ko sa sakayan. ang pakiramdam e parang gusto ko nalang sumama sa kanya he he he. ayos naman. para pa ngang ayoko pa umalis dun sa sakayan hanggat hindi pa umaalis yung bus na naghihintay pa ng mga pasahero. tulad ng ginagawa nya. yung hindi umaalis sa kinatatayuan hanggat natatanaw pa habang paalis. sobrang nakakatuwa yung ganon. aliw talaga. sobrang nakakatats..

yey natapos na ang kontrata sa east avenue medical center. kaya lang babalik pa ko bukas para sa huling lecture at exam. after nun, mage-enroll na ko para sa senior internship. senior na ko bwahaha!!

hindi ko pa masyadong alam kung saan ba talaga ako magsisenior. kahit saan basta sa private o semi-private na hospital naman. sa ust o sa philippine heart center. kapag sa ust, madalas ko sya makakasama. kasi dun sya nagwowork e. madalas ko sya makikita. hindi daw nakakahawak ng pasyente yung mga intern dun, panay observe lang. kapag naman sa heart center, makakasama ko mga kaibigan ko kung mapapag-usapan na dun na nga mag-iintern. makakahawak daw dun ng pasyente at hindi puro observe lang. mas astig siguro sa heart at medyo malapit lapit pa sa bahay namin..

dalawang magkasunod na araw kami nagkasama. kahapon at nung isang araw. pero ngayon pa lang, nami-miss ko na sya.. nami-miss ko sya kahit na nakatingin na ko sa kanya. taz napapatingin ako sa kawalan. habang iniisip ang mga masasayang alaala nuon. na parang nauulit lang pero mapapansin ko na mas masaya yung ngayon. kasi kapag nagkakasama ko sya, parang ambilis ng oras. kasi ayaw pa dapat mag-uwian pero kailangan na. at mananabik nanaman para sa araw ng muling pagkikita. half a year pa lang kami pero pakiramdam namin, sobrang tagal na..

para sa mga nagdaang panahon ng pagkawala sa sarili para lamang sa 'yo..