salamat october

ang haba nga ng october. wala naman nagbago sa mga araw araw ng buhay. nag away at nagkabati. nag away ulit pero hindi nagtatagal ng iilang mga araw ay nagkakaayos pa rin. hindi nga siguro kita matiis pero ikaw natitiis mo ko. kung sino nang away sya ang makikipagayos. deal. naranasan ang sobrang lungkot. na dahil nag iisa sa kinaroroonan, na may mga kaibigan nga pero di nila naiintindihan. di tulad sa manila, kapag may problema, alam na. bigla bigla nalang meh nag aaya ng inuman at magdamag na diskusyon habang inom. kumbaga, meh nakakausap at napaglalabasan ng sama ng loob. di tulad dito, di mo alam kung nakikinig ba sya o oo nalang sya. tapos malalaman na rin ng buong department kinabukasan ang sikreto mong naibahagi sa isang di masyadong kakilalang tao. kakilala ko naman sila, yung iba nakasama sa eskwela, at ospital na rin pero di na tulad ng dati, self centered na ngayon. yung tipong di papayag na maungusan mo sila. ang haba nga ng october. buti nalang november na. at magsosolo night duty na ko. hindi ko alam pero bahala na nga siguro. di ko ginusto pero andito na. mangyayari na. kung ano man ang mangyari, Diyos na ang bahala sa lahat. unang beses ko magpa bagahe. sana makarating sa kanila ngayong magpapasko at sana matuwa sila kahit pano sa mumunti ko lang na handog. ngayong november na, more serious na tayo. susubukan ko na. sana maging ayos naman ang kalabasan. november, astig ka lang sana.