salamin sa loob ng aparador

bisperas na ng pasko bukas dito sa middle east. pero sa pinas, huling araw na ng simbang gabi at magpapasko na. advance dun ng limang oras. natanggap na nila ang pamasko ko sa kanila. nagpasalamat na sila. nalulungkot ako dahil wala ako sa bahay. unang pasko na wala ako dun. pangalawa na pala. nung una ay kila ralph ako nagpasko. pero nasa pinas pa rin ako nun kaya ok lang. ngayong dito na ko, ramdam ko ang limitadong galaw na di katulad pag nasa sariling bansa. discrete lang kasi ang mga christmas party dahil hindi sila nagcecelebrate nito dito. wala ring simbang gabi. dahil muslim country. malungkot nga magpasko dito. gayunpaman, dito sa bahay ay magkakaroon kami ng party at sama sama naming sasalubungin ang pasko. kahit paano ay macecelebrate ko ang pasko na parang nasa bahay lang. pero mas masaya pa rin kung nasa bahay. namimiss ko na ang pamangkin kong makulit. si chikimon at si bujik. mahilig sila makipaglaro sakin at sinasakyan nila ako likod ko na parang kabayo lang nila ako. natutuwa ako pag naririnig ko ang malakas nilang pagtawa. namimiss din kaya nila ako ngayong pasko.