baha

ow! baha nanaman. buti nalang di binabaha sa lugar namin sa quezon city. unang beses na naranasan ko na maglakad sa baha nung college. sa espanya. ust. nung unang tapak sa baha ay hanggang hita, naiyak ako nun. naiisip ko kung gaano kadumi yung lugar na yun nun at paano kung may biglang lubog na daan kaya sobrang lungkot ko lang. pag uwi ko ay sobrang kuskos ng binti ang ginawa ko ng safeguard na sabon. mula nun kapag umulan alam ko na kung gaano kalakas yung ulan na makakapagpabaha sa espanya. kaya pag ganon, mga ilang oras muna ang pinapalipas ko matapos umulan bago magbiyahe. yung oras na pakiramdam ko ay humupa ba na yung baha dun.