gaps

napanood ko na ang yes or no 2. kakatats. it makes sense. next time, di ko na hahayaang mawala ka sa tabi ko pagkatapos nito. sandali na lang, hintayin mo pa ako. haha. naalala ko tuloy mga nangyari. nung lagi pang magkasama. tunay ngang malalaman lang ang tunay na kahalagahan ng isang tao sa buhay mo kapag nawala na sya. nung inilalagay ang pagkain sa bibig mo habang nasa pampublikong lugar. di ko alam kung ok lang sayo yon pero di ka naman nagrereklamo. siguro nga ok lang yon.. hehe. tinatamad ako kumain. sana pwedeng di  na lang kumain. pero kailangang kumain para may lakas na gagamitin sa buong araw na pagkilos. ngayong off ko, di muna siguro ako kikilos para di muna kailangang kumain. off naman ako, wala akong gagawin. kaso lang kailangan din ng lakas para huminga. makukuha ang lakas sa pagkain ng tama. para mabuhay. kailangan pa rin pa lang kumain kahit wala namang gagawin. kasi hindi naman gugustuhing hindi na huminga. pag hindi na humihinga, ibig sabihin patay ka na. kain kain din kahit papano.