sa wakas ay natapos na ang buwan ng enero. pakiramdam ko ay napakahaba ng mga araw nito. pebrero na naman, kung sa iba ay valentine's day ang agad maaalala sa buwang ito sa pinas, dito naman sa lugar na kinaroroonan namin ay chinese new year ang pinaka inaabangan. sarap din nun, kasi may mamimigay ng hong bao. may holiday na tatlong araw, syempre wala kaming pasok kaya long weekend na tambay pahinga mula sa nakakapagod na trabaho. wala pa kami naiisip puntahan pero mukhang dito lang kami sa bahay namin. maglalaro ang asawa ko ng ps4 at ako naman manonood ng koreanovela. ok naman na kami sa ganon, wala pa gastos. pero sa totoo lang, gusto ko sana umuwi sa pinas. kung di lang sana mahal ang pamasahe tapos tatlong araw lang dun. hndi kasi sulit. meron namang panggastos, kaya lang nakakapanghinayang. sayang pera. peak season yata kaya mahal ang pamasahe sa eroplano. ipapadala nalang sa mga mahal sa buhay ang pampamasahe kesa umuwi. buhay ofw. naiisip ko din na pumunta ulit sa japan sa susunod kong leave. 1 week ulit dun. sarap kasi dun. pero naiisip ko din, sa south korea naman mamasyal. naghanap ako sa youtube ng mga vlogger na nagpupunta sa south korea pero konti lang sila. mas madami pumupunta sa japan?.. ganda kasi dun. mas nananaig ang pagiging otaku ko kaysa koreanovela. anime pa rin kaysa sa kdrama. susuportahan kaya ako ng asawa ko sa iniisip kong gawin?.. ok lang kung hindi, kasi tama naman sya mahal din bumiyahe papunta dun, hotel pa at plane ticket na isesettle. ubos pera nanaman. pero kikitain naman namin ulit yun, memories ang mahalaga. hahaha, nagiisip ako ng magandang palusot na gumastos ng malaki nanaman. binibili nga ang pangarap. sobrang mahal pa. kung gusto mo talaga matupad, kailangan magbuwis ng kaukulang kabayaran. sobrang hirap. isipin mo nalang kapalit ng sandaling ligaya, malaki ang halaga.
0 kumento:
Post a Comment
where have you been. Ive been so alone. i dont know how ive lasted this long.