uy lapit na magpasko. wala pa rin akong ipon. pano na ko nito. hindi ako makapaniwala na ang mga taong lubos kong hinahangaan dahil sa kanilang katatagan ay nabuwal na. hinangaan ko sila dahil hindi lang layo ang pagitan pati timezone magkaiba eh nakuha pa rin nilang magmahalan. ang ibig sabihin nyan ay dinaig nila ang katotohanang yun. para lang sa kanilang pagmamahalan. naisip ko, kung sa kanila nangyari yun, pano pa sa min. pero naisip ko rin na kung ano man mangyari, yun ang dapat. siguro nga ay may sadyang inilaan ang mahabaging neptune na mundo para sa kanila. kung saan sila mas sasaya at hindi na makakaranas ng pahirapan. naniniwala ako dun. sa bandang huli ay magiging maayos din ang lahat para sa kanila.
lalabas lang ang nagsusumiksik na katotohanang, wala akong pang bazaar, pang bili ng vans shoes, pang bancheto at pang inom. malas.
sana meh magkaroon ng mabuting kalooban na mag aaginaldo sa isang babaeng katulad ko na tamad at walang alam.
hangad ko ang kaligayahan ng bawat isa. love & peace! pagmamahal!
0 kumento:
Post a Comment
where have you been. Ive been so alone. i dont know how ive lasted this long.